شعر فارسی - قرن 14 - مجموعهها شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
شعر فارسی - قرن 14 - مجموعهها شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
شعر، کلامی موزون و متنی با گرایش تخیلی و تصویری با اجزائی چون تفکر، تخیل، نوآوری و مضمونیابی، ایجاز، پارادوکس، اغراق، حسآمیزی، توصیف، محتوا و پیام است. در شعر باید استقلال فکری نگرش انسان رعایت شود، زیرا وقتی تفکر و اندیشه آزاد باشد، ذهن آزادانه به کاوش میپردازد، از سوی دیگر شاعر باید توجه داشته باشد که نباید از حد متعارف خارج شود و به مسائل و اصول معنوی بیاحترامی کند. نگارنده در کتاب حاضر، ضمن تعریف شعر، اجزای آن را با آوردن نمونههایی از شعر شاعرانی همچون: فروغ فرخزاد، احمد شاملو، حمید مصدق، علیرضا دهرویه، و قیصر امینپور بررسی کرده است.