داستانهای فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14
اين داستان درباره دختري به نام «پروانه» است كه در يتيمخانه بزرگ شده است و در 18 سالگي يكي از بچههاي يتيمخانه به نام «هستي» كه 3 سال دارد او را مادر صدا ميزند. پروانه براي رفتن به دانشگاه به تهران ميآيد و در شركتي مشغول به كار ميشود. پروانه در محل كارش با پسري به نام «حافظ» آشنا ميشود اما حقيقت زندگياش را به او نميگويد و با حافظ ازدواج ميكند. ثمره زندگي آن دو دختري به نام «پرك» است. تا اينكه پس از مدتي حافظ سر از حقيقت زندگي پروانه درميآورد و ... .