دوایچلند، ایستگاه آخر (مردم آلمان کشورشان را "دوایچلند" میخوانند)
داستانهای کوتاه فارسی - قرن 14
دوایچلند، ایستگاه آخر (مردم آلمان کشورشان را "دوایچلند" میخوانند)
داستانهای کوتاه فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
کتاب حاضر، مجموعهاي از داستانهاي کوتاه است که با زباني ساده و روان نگاشته شدهاند. «دوايچلند، ايستگاه آخر»، «خونه گلي»، «تا سحر راهي نيست»، «مثل نازگل» عنوانهاي برخي از داستانهاي اين کتاب هستند. در داستان «دوايچلند، ايستگاه آخر» ميخوانيم:«آن روز کلاس زودتر از هميشه تعطيل شد. شايد علت آن برف سنگيني بود که تمام هامبورگ را سفيدپوش کرده بود. معلم ترکزبان که بهخوبي يک آلماني حرف ميزد به زبانآموزانش گفت که فردا چه تکاليفي را بايد آماده با خود بياورند».
