شاعران ایرانی - قرن 14 شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
شاعران ایرانی - قرن 14 شعر فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
زنده یاد «جلال آل احمد» در جایی خطاب به شاعران میگوید: «در هر بیتی باید مویی از سرت سفید بشود و با هر شعری گوشهای از جانت بسوزد. مبادا شعر تو هم مثل زندگی دیگران فقط از بغل گوشت رد شده باشد!» این ضرورتی انکارناپذیر است که برای پیوند دوبارة مردم با شعر و مقابله با گسست نسلهای ادبی، شاعران روزگار ما باید از کاخهای پرزرق و برقی که با خشتهای کلمات فاخر، لوکس و تجملی ساختهاند، بیرون بیایند و دست شعر را بگیرند و با خود به میان مردم کوچه و بازار ببرند؛ به ایستگاههای اتوبوس، میدانهای ترهبار، بیمارستانها، کارخانهها، خانة سالمندان، باشگاههای ورزشی و هر جای دیگری که محل رفت و آمد آدمهاست. مردم انتظار دارند سیمای پرفروغ خویش را در آیینة شعر شاعران معاصر ببینند؛ نه آنگونه که شاعر نقاشی میکند، بلکه آنگونه که در جهان واقع هست. آری، رمز موفقیت شاعران بزرگ قبل از هرچیز پیوند با مردم و جامعه و واگویههای آرمانها، پیروزیها و شکستهای آنان به زبان شعر بوده است. این مجموعه حاوی مقالاتی در باب نقد و بررسی شعر معاصر ایران است و طی آن اشعار و آثار شاعرانی چون: نیما یوشیج، سهراب سپهری، قیصر امینپور، طاهره صفارزاده، مشفق کاشانی، اعلم معلم دامغانی، سید حسن حسینی و... بررسی شده است.