بنمایههای آیین زرتشت در اندیشه سهروردی
سهروردی، یحییبنحبش، 549؟ - 587ق. - نقد و تفسیر زردشتی
بنمایههای آیین زرتشت در اندیشه سهروردی
سهروردی، یحییبنحبش، 549؟ - 587ق. - نقد و تفسیر زردشتی
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
این مجموعه در بخشهای "خوارنه، فرخنده نورمزدایی و شناخت فرشتگان"، "نور فرهی و جام مقدس" و "حکایت فرشتهی ارغوانی و حماسهی عرفان ایرانی" شامل مباحثی است برگرفته از آیین زرتشت و بازتاب آن در آثار سهروردی. برخی از این مباحث، عبارت است از: نور فرهی به مثابهی سرچشمهی اشراق، کرامات کیخسرو و زرتشت، انوار ملکوتی و اندیشههای افلاطونی، مراتب انوار ملکوتی، مزامیر فرشتهی خورشید و طبعالتام، اشکال ظهور و تبار خوارنه و جام مقدس. به تصریح نگارنده: "مراد از منبع یا سرچشمهی اشراق، دقیقا همان برداشت سهروردی از مفهوم واژهی خوره. معادل فارسی خوارنهی اوستایی یا همان فرخنده نور، آتش ملکوتی و منشا معرفی شرق است. رسیدن به این منبع به او اجازه میدهد تا حکمت اشراق خود را بنیانگذاری کند. این حکمت که با قدرت، خود را تحمیل میکند برگرفته از معارف نظری نیست، بلکه نتیجهی آزمونی درخشان است که چراغ راه و رهنمون اشراقیون به حساب میآید. معرفت یا حکمت اشراق با این جنبههای بنیادین در پایان به معرفت خوارنه میرسد و سهروردی تاکید موکد دارد که منابع اشراق، همان منابع خوارنهاند. شرق اشراق، اشراق شرق، و فرخنده نور، همه نشانههایی از یک منبعاند که منبعالمنابع است و شیخ در جایجای آثارش تکرار کرده است که: نور فی نفسه، موضوع دیدن نیست، عاملی است که دیدن را ممکن میسازد".
