جنگ ایران و عراق، 1359 - 1367 - داستان داستانهای فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
جنگ ایران و عراق، 1359 - 1367 - داستان داستانهای فارسی - قرن 14 - تاریخ و نقد
داستانی که از جنگ، برای جنگ، دربارهی جنگ و حواشی آن نوشته میشود، ادبیات داستانی جنگ محسوب میگردد. با این توصیف، برخی داستانهای سیاسی، اجتماعی و حتی اقلیمی نیز میتوانند در زمرهی داستانهای جنگی قرار بگیرند. زیرا ممکن است در داستانی به روابط سیاسی بین دو دولت متخاصم اشاره شود و با بررسی زمینههای وقوع جنگ، مناسبات سیاسی منجر به جنگ یا ترک مخاصمه، تسلیم یک طرف پیروز، شجاعت یا خیانت طرف دیگر بررسی گردد. در داستان دیگری ممکن است شکلگیری روابط عاشقانهای در دورهی جنگ بازگو شود و در یک داستان دیگر از حوادثی سخن رود که در یک اقلیم خاص روی داده است. آنچه باعث میشود که یک داستان، اثری جنگی نامیده شود روح حاکم بر داستان است. اثر حاضر پس از ذکر کلیاتی دربارهی ادبیات داستانی جنگ و پیشینهی آن، نیز نگرش داستاننویسان به جنگ، زمان و مکان در رمانها و داستانهای بلند جنگ به نفوذ بررسی بیست رمان و داستان بلند در خصوص جنگ تحمیلی اختصاص یافته است. برخی از این داستانها عبارتاند از: "پل معلق/ محمدرضا بایرامی"، "درهی جذامیان/ میثاق امیر فجر"، "دلدادگی/ شهریار مندنیپور"، "سرود اروند رود/ منیژه آرمین"، "طلوع در مغرب/ رنجبر گلمحمدی"، "نخلهای بیسر/ قاسمعلی فراست" و "ثریا در اغما/ اسماعیل فصیح". گفتنی است تحلیل هر داستان بر اساس کانون روایت و پیچیدگی، شخصیتپردازی و گفتوگوی شخصیتها صورت پذیرفته است.