مجتهدان و علما - سرگذشتنامه بافقی، محمدتقی، 1292 - 1365 ه.ق. - سرگذشتنامه
مجتهدان و علما - سرگذشتنامه بافقی، محمدتقی، 1292 - 1365 ه.ق. - سرگذشتنامه
این مجموعه مشتمل است بر سرگذشتنامهی "محمدتقی بافقی" ـ از مجتهدان قرن سیزدهم ـ که پس از معرفی زادگاه وی (بافق) اطلاعاتی از این دست را شامل میگردد: تولد، تحصیلات، استادان، ورود به حوزهی علمیه، ویژگیهای اخلاقی و عرفانی، مبارزات سیاسی با حکومت رضاخان، و تبعید به ری. گفتنی است وی در سال 1292 هـ . ق در شهر بافق دیده به جهان گشود و تا 14 سالگی در مهد تربیت پدر و مادری مومن و متقی پروش یافت و پس از آن برای تحصیل علوم حوزوی به شهر یزد هجرت کرد. از جمله استادان وی میتوان آیتالله میرزا سید علی مدرس یزدی و سیدعلی مدرس لبخندقی را نام برد. در باور توحیدی این مجتهد، خداوند هیچ آفریدهای را به حال خود رها نکرده و خداوند هرموجودی را در عالم کائنات، کفایت میکند.در اندیشهی ولایی وی، منتظر واقعی کسی است که نه تنها موظف به جاری ساختن کلام اهل بیت (ع) در زندگی فردی است، بلکه موظف به تلاش برای برپایی جامعهای است که در آن امر به معروف و نهی از منکر، نهادینه و جامعه از هرگونه تبعیض و فسادی مبرا شود. عرفان "بافقی" که به سلسله "جولا" ختم میشود را میتوان آغاز پیریزی "عرفان ستیز" در مقابل "عرفان گریز" نامید. عرفانی که خلوت او عینیت جامعه، وصمت (خاموش) او امر به معروف و نهی از منکر بود. عرفانی که سالک میان جامعه با مردم و در کنار مردم طی طریق میکرد. وی سرانجام در 12 جمادیالاولی 1365 هـ ش پس از سالها تلاش و مبارزه و تحمل بیماری، رحلت فرمود.