علم و دین
علم و دین
انیشتین ـ چهرهی شاخص علم فیزیک ـ در سال 1905، در بیست و شش سالگی دنیای علم را با نظریهی خاص نسبیت خویش به لرزه افکند و مفاهیم بنیادین واقعیت را متحول ساخت؛ از سویی لیدار تاگوتاما که امروزه بودا نامیده میشود در قرن 5 قبل از مسیح در شمال هند به دنیا آمد و پایههای بودیسم را با نگرشی جدید بر زندگی و حالات معنوی بنا نهاد. در 300 سال گذشته به علم و مذهب به منزلهی دو حوزهی مخالف و متضاد نگریسته شده است اما با مقایسهی نظریههای این دو فرد کاملا متفاوت از نظر زمانی و موضوع حقایق مشابهی به دست میآید. در واقع با مقایسه و بررسی نظریهها و گفتههایی از انیشتین و دیگر فیزیکدانان امروزی با گفتار عرفای شرق خصوصا بودا در حوزههایی چون ماهیت زمان و ماده، یکپارچگی تمام پدیدهها، توصیف واقعیت از طریق تناقض، رابطهی میان ناظر و نظارتشونده و نیاز به آزمایش دانش، به شباهتی عجیب ولی واقعی دست مییابیم. نگارنده در کتاب حاضر برخی موضوعات از جمله تجربهی بشری، معیار حقیقت، موارد ذهنی و عینی، توهمات، امواج، ذرات و ماده زمان و فضا و وحدت و کثرت را از دو دیدگاه فلسفی ـ دینی و فیزیکی بررسی کرده است. وی با بررسی تطبیقی این دو دیدگاه به آشکار کردن شباهت میان علم و دین پرداخته است.