گفتوگو با معمار جوان
معماری
گفتوگو با معمار جوان
معماری
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
شاید به ندرت بتوان هنری یافت که به اندازة معماری با زندگی مردم پیوند داشته باشد. این هنر در گذشته تابع اصول و ضوابط کم و بیش معین و شناخته شدهای بود و پیوندی استوار و ناگسستنی به فرصت جامعه و الگوهای رفتاری داشت، به همین جهت سبک معماری هر دوره، انعکاسی از فرهنگ و هنر آن دوره محسوب میشد. اما، در ایران، تحولاتی که از آغاز قرن معاصر شروع شد، موجب گسیخته شدن رشتههای استوار میان برخی از مظاهر و جلوههای زندگی با فرهنگ جامعه شد و در نتیجة روندی که از مظاهر تمدن و فرهنگ غرب اقتباس شده بود روز به روز گستردهتر میشد، معماری سنّتی نیز از حرکت باز ایستاد و در بسیاری از عرصهها، پیش از آنکه فرصت و امکان انطباق با تکنولوژی و شرایط جدید را بیابد، مورد بیتوجهی قرار گرفت و به موجب آنکه اطلاعات و نظریههای مربوط به معماری، سینه به سینه، انتقال مییافت، به تدریج با از میان رفتن نسلی از هنرمندان معمار و کسانی که با این عرصه آشنا بودند، بسیاری از اطلاعات و نظریههای مربوط به هنر معماری از میان رفت. کتاب حاضر، در بر گیرندة گفتوگوی نگارنده با «مهران قارلقی (مهندس معماری)»، دربارة معمار و معماری است که در سه نشست در تابستان 1387 صورت گرفته است.
