نثر فارسی - قرن 14
نثر فارسی - قرن 14
نوشتن، ترجمان و آینهگردان روح و اندیشهی نویسنده است. جزر و مد ذهن و ضمیر از پشت واژهها، تماشایی است. هر نوشته، رصدگاه تلاطم و تبسم جان نویسنده و دغدغهها، خواستهها و آرمانهای اوست. نامه، نوعی نوشتن است و اتفاقا به دلیل صمیمیت و بلافاصلگی نویسنده با مخاطب ـ به ویژه در نامههای دوستانه ـ تماشاگه زلال و روشن احساس، باور و تفکر نویسنده است. کتاب پیش رو مجموعهای از 55 نامهی کوتاه است؛ نوشتههایی با آهنگ و رنگ شاعرانه؛ نامههایی تغزلی و عاشقانهوار که در قلب بسیاری از آنها نبض انتظار به خوبی حس میشود. تمامی این نامهها با واژهی آشنا و زیبای "سلام" آغاز و با الفاظ و عباراتی همچون "همین"، دیگر عرضی ندارم"، "خداحافظ"، "باقی بقایتان" و... ختم میشوند.