داستانهای فارسی - قرن 14
داستانهای فارسی - قرن 14
«غزال، آهوی باغ زعفرانیه» با زبانی مُفخم نزدیک به زبان فارسینویسان دوران قاجار به رشته تحریر درآمده است. این داستان عاشقانه، روایت زنی به نام «فخرالزمان» است که با متولد شدن دخترش که دارای چشمانی درشت وآهویی است نام او را «غزال» میگذارد و «اسماعیلخان»، همسر فخرالزمان از شادی «عالیه خانم» مادر «کوکب» را صدا میزند و صندوقچه چوبی را به دست عالیه میدهد و سفارش میکند که همسرش خسته است و رسمورسومات را زودتر تمام کنند و مجال استراحت کافی را به او بدهند. عالیه گل از گلش شکفته است، سهم خود را از صندوقچه برمیدارد و به سراغ فخرالزمان میرود. هفت سال از متولد شدن غزال میگذرد و حالا او آماده میشود تا به مدرسه برود... .