تصوف و قدرت سیاسی: بررسی رابطه تصوف و قدرت سیاسی در عصر ایلخانان
ایران - تاریخ - ایلخانان، 651 - 756ق. قدرت (علوم اجتماعی) - ایران - تاریخ تصوف - ایران - تاریخ - قرن 7 - 8ق عرفان - ایران - تاریخ - قرن 7 - 8ق هژمونی - ایران - تاریخ - قرن 7 - 8ق
تصوف و قدرت سیاسی: بررسی رابطه تصوف و قدرت سیاسی در عصر ایلخانان
ایران - تاریخ - ایلخانان، 651 - 756ق. قدرت (علوم اجتماعی) - ایران - تاریخ تصوف - ایران - تاریخ - قرن 7 - 8ق عرفان - ایران - تاریخ - قرن 7 - 8ق هژمونی - ایران - تاریخ - قرن 7 - 8ق
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
نویسنده درفصول این کتاب، تلاش کرده تا رابطه قدرت با تصوف را در دو قرن هفتم و هشتم که ملازم با شکوفایی اندیشه عرفانی در ایران و سرزمینهای اسلامی است، بررسی کند. به همین دلیل از میان عرفا و مشاهیر صوفیه، شخصیتهایی چون مولانا، سعدی، عزیزالدین نسفی، سمنانی و... نیز که به نحوی نماینده اندیشه عرفانی عصر خود هستند، مورد مطالعه قرار گرفتهاند. قرن هفتم هجری، قرنی است که تاریخ ایران شاهد تولید انبوه آثار صوفیانه و هژمونیک شدن ارزشهای عرفانی در گستره جامعه آن روزگار ایران است و ضرورت دارد تا چگونگی در دسترس قرار گرفتن این ارزشها در جامعه بررسی شود. چنانچه «فوکو» میان رژیمهای دانایی و استراتژیهای قدرت رابطهای تعاملی میبیند، این پژوهش نیز به بررسی رابطه قدرت سیاسی بهمثابه یکی از امکانهای سیاسی با رژیم دانایی تصوف عصر ایلخانان میپردازد. مسئله اصلی نویسنده، کشف رابطه اندیشههای عرفانی با روابط قدرت است و برای رسیدن به این مقصود از رویکرد گفتمان فوکو استفاده میکند. کشف کلیتها و صورتبندیهای گفتمانی که ذیل آن دانش مبنای شکلگیری و مشروعیت قدرت به دست میآید و در مقابل نیز بحث پیرامون آن دانش تولیدشده توسط قدرت سیاسی، کار مهم نویسنده در این کتاب است.
