زبانشناسی انسانشناختی
زبانشناسی انسانشناختی
نويسنده در کتاب حاضر انسانشناسي زبانشناختي را حوزهاي ميانرشتهاي معرفي ميکند که زبان را به مثابه ذخيرهاي فرهنگي و سخن گفتن را به منزله عملي فرهنگي مطالعه ميکند. اين کتاب اولين اثر در حوزه انسانشناسي زبانشناختي است که به فارسي ترجمه است. در اين اثر نظريهها و روشهاي انسانشناسي زبانشناختي معرفي ميشود و اين کار از رهگذر مباحثي چون گوناگوني زباني، دستور کاربردي، نقش سخت گفتن در تعامل اجتماعي، سازمان و معناي ساختهاي محاورهاي و مفهوم مشارکت در حکم واحد تحليل انجام ميگيرد.