مصحف خاموشان
قرآن در ادبیات فارسی مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی قرآن در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - قرآن شعر فارسی - قرن 7ق.
مصحف خاموشان
قرآن در ادبیات فارسی مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی قرآن در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. - قرآن شعر فارسی - قرن 7ق.
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
قران کتابی آسمانی و معتبرترین متن برای برگزیدگان است و کلمات آن وحی و تماما الهی و کاملا غیربشری است؛ کتابی جامع و مانع و سهل و ممتنع. شاعران و نویسندگان همواره در آثار خود از قرآن بهره گرفتهاند، در میان شاعران میتوان مولانا را به عنوان بهترین مفسر قرآن نام برد. کار شگرف او در مثنوی عالیترین تفسیر و گاه نابترین تاویلات را برای ما به ارث گذاشته است. مولانا قرآن را وصف حال انبیا میداند و معتقد است فهم قرآن به این است که در مرور آیات، خواننده بتواند با انبیای الهی رابطه برقرار نماید. در نظر مولانا، قرآن محکی برای درک حقیقت است و برای کسانی که به بیراهه رفته و دچار گرداب وهم گشتهاند، قرآن چارهسازی است که میتواند به نجات آدمی مدد برساند. او در دیوان کبیر، که فضایی مملو از شعور و هیجان است، نیز از قرآن بهره برده است. کتاب حاضر که براساس سورههای قرآن، از حمد تا ناس، تدوین شده به بهرهگیری مولانا از آیات قرآن به همراه درج آیه و ترجمة فارسی آن و ابیاتی که مولانا با تاثیرپذیری از آن آیه سروده اختصاص یافته است.
