مجموعه شعر «سکته سوم» سروده مرحوم غلامرضا بروسان، یکی از دو اثر شایسته تقدیر بخش «شعر بزرگسال» در دهمین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر (۱۳۹۴) است.
به گزارش روابط عمومی خانه کتاب و ادبیات ایران، دهمین دوره جشنواره بینالمللی شعر فجر در بخش «شعر بزرگسال» فاقد اثر برگزیده بود و فقط دو کتاب به عنوان شایسته تقدیر معرفی شدند. یکی از این آثار مجموعهای است که چهار سال پس از درگذشت شاعر آن توسط نشر نیماژ منتشر شد.
غلامرضا بروسان (۱۳۵۲، مشهد - آذر ۱۳۹۰) از شاعران نسل پس از دهه شصت بود که فعالیت شعری خود را از ۱۸ سالگی آغاز کرد. وی که فرزند یکی از شهدای دفاع مقدس بود، همراه با دختر و همسر شاعرش، الهام اسلامی، آذرماه سال ۱۳۹۰ در یک حادثه رانندگی درگذشت. بروسان پیش از این با مجموعههایی مانند «احتمال پرنده را گیج میکند» و «یک بسته سیگار در تبعید» در محافل ادبی شناخته شده و موفق به دریافت جوایزی چون جایزه شعر خبرنگاران و برگزیده جایزه شعر نیما شده بود.
از دیگر آثار او میتوان به «به سمت رودخانه استوکس»، «عصاره سوما» و «مرثیه برای درختی که به پهلو افتاده است» اشاره کرد. شعر او در میان اهل فرهنگ به زبان ساده، پیوند با واقعیتهای زیسته و دوری از آسمانبافی توصیف شده است.
غزلهای کوتاه، رباعیها و ترانههای یک سرباز
مجموعه «سکته سوم» که نخستین بار در سال ۱۳۹۳ (چهار سال پس از فوت غلامرضا بروسان) توسط نشر نیماژ با شمارگان ۱۱۰۰ نسخه منتشر شد، حاوی ۵۳ غزل، ۳۴ رباعی و ۵ ترانه است. این مجموعه تاکنون سه چاپ را تجربه کرده است.
این اثر که به عنوان مجموعهای کلاسیک از بروسان شناخته میشود؛ یکی از ویژگیهای شاخص آن، وجود غزلهای دو بیتی و سه بیتی است که شکلی از هنجارشکنی در قالب متعارف غزل به حساب میآید. زبان اشعار این مجموعه سلیس، یکدست و ساده توصیف شده است که امکان ارتباط سریع با مخاطب را فراهم میکند. مضامین شعرها متنوع و شامل درونمایههای عاشقانه، عاطفی، اجتماعی، آیینی و طنز است. نگاه متفاوت و تیزبین شاعر به مسائل در برخی اشعار مانند دو رباعی با موضوع عاشورا در این اثر قابل مشاهده است.
بخش پایانی کتاب با عنوان «عاشقانههای یک سرباز»، شامل پنج ترانه با زبان محاورهای است که قابلیت اجرای موسیقایی نیز دارند. «سکته سوم» تاکنون به چاپ سوم رسیده است. تقدیر از این اثر در جشنواره بینالمللی شعر فجر میتواند به عنوان توجه به سنتگرایی همراه با نوآوری فرمی، زبان شفاف و بیپیرایه و نیز تجلیل از میراث شعری شاعری درگذشته تفسیر شود که صدایش با انتشار دیرهنگام این مجموعه، دوباره در فضای ادبی طنینانداز شد.