از تقریظ تا ویترین/ خوانش هفتم
«بیست سال و سه روز»؛ وقتی یک عمر در بیست سال خلاصه میشود
بعضی زندگیها کوتاهاند و در زمانی اندک شکل میگیرند اما بهاندازه یک عمر معنا دارند. «بیست سال و سه روز» روایت یکی از همین زندگیهاست.
به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل خانه کتاب و ادبیات ایران، در میان روایتهای دفاع مقدس و مدافعان حرم، آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد فاصلهگرفتن از تصویرهای کلیشهای و نزدیکشدن به واقعیت زندگی است. تقریظ رهبر شهید انقلاب بر چنین آثاری نشاندهنده توجه به همین نوع روایتهاست؛ روایتهایی که انسان را پیش از آنکه قهرمان باشد «واقعی» نشان میدهند.
این گزارش هفتمین بخش از پروندهای است درباره کتابهایی که مورد تقریظ قائد شهید امت قرار گرفتهاند؛ از این رو سراغ اثری رفتهایم که قهرمانش نه از ابتدا اسطوره است و نه دستنیافتنی؛ بلکه نوجوانی است شبیه بسیاری از نوجوانان امروز با همه تناقضها، علاقهها و انتخابهایی که او را به نقطهای متفاوت میرساند.
«بیست سال و سه روز» زندگی سیدمصطفی موسوی را روایت میکند؛ جوانی که اگر در کوچه و خیابان میدیدی بعید بود او را در مسیر جنگ و شهادت تصور کنی. او کتابخوان است، اهل موسیقی است، زندگیاش شبیه بسیاری از همنسلانش جریان دارد، اما در دل همین زندگی عادی، تغییری آرام شکل میگیرد.
کتاب، این تحول را با جزئیات نشان میدهد؛ از کار کردن در نوجوانی و تلاش برای استقلال تا شکلگیری دغدغههایی که او را به انتخابی متفاوت میرساند. یکی از لحظههای کلیدی روایت، جایی است که سیدمصطفی برای رفتن به سوریه رضایتنامهای از پدرش میگیرد؛ لحظهای که نوعی عبور از زندگی عادی به مسیری پرخطر است. در دل این انتخاب یک جمله شکل میگیرد که میتواند عصاره مسیر او باشد: ترس از «تغییر کردن» و از دست دادن آن انگیزهای که اکنون در او زنده است.
یک نقلقول، بهمثابه نقطه عطف روایت
در میان سطرهای کتاب این گفتوگو معنای تصمیم را روشنتر میکند: «شاید جنگ حالاحالاها تموم نشه، اما ممکنه من عوض بشم؛ هیچ تضمینی نیست که پنج سال دیگه، دو سال دیگه که درس من تموم شد، اون موقع هم همین آدم باشم.» این جمله نشاندهنده نوعی نگاه به زندگی است؛ نگاهی که «اکنون» را جدی میگیرد.
آنچه «بیست سال و سه روز» را برجسته کرد صداقت در روایت یک زندگی معاصر است؛ روایتی که تلاش نمیکند شخصیت خود را فراتر از دسترس نشان دهد. نویسنده، سیدمصطفی را با تمام وجوه انسانیاش به تصویر میکشد؛ از علاقهها و سبک زندگیاش تا مسیر تدریجی تحولش. همین نگاه باعث میشود مخاطب هم او را بفهمد و هم با او همدلی کند. تمرکز بر جزئیات زندگی روزمره، پیوند میان نسل امروز و مفاهیم ایثار را ممکن میکند و نشان میدهد که مسیرهای بزرگ از دل زندگیهای معمولی آغاز میشوند.
این کتاب تلاشی است برای فهم نسلی که در دل زندگی روزمره به انتخابهایی میرسد که از بیرون غیرمنتظره به نظر میرسد. «بیست سال و سه روز» نشان میدهد که چگونه میتوان در میان تمام جذابیتهای زندگی، مسیری دیگر را انتخاب کرد بیآنکه از واقعیت فاصله گرفت.
این اثر که سمانه خاکبازان به رشته تحریرش درآورد، روایتی است از یک زندگی کوتاه اما پرمعنا؛ از مسیری که در آن، یک نوجوان معمولی به نقطهای میرسد که انتخابش، تعریف تازهای از رشد و بلوغ ارائه میدهد. تقریظ بر این کتاب نیز تأکیدی است بر اهمیت روایتهایی که نسل امروز را از نزدیک نشان میدهند.
شرح حالی غبطهانگیز
متن تقریظ رهبر شهید انقلاب اسلامی بر این کتاب به شرح زیر است:
«به نام خدا
ــ این شرح حال نیز برای امثال من غبطهانگیز و حسرتزا است. نور این جوان و امثال او چشم امثال مرا خیره میکند و ما را متوجه تاریکیهایی که در آن گرفتاریم میسازد. آفرین به آن انگیزهی نجاتبخش که سیدمصطفیها را به چنین اوجی میرساند و مرحبا به صبر و توکلی که پدر و مادری را در فقدان چنین فرزندی آرامش میبخشد. خدا را سپاس که در دوران چنین انسانهایی زندگی میکنیم.
خرداد ۱۴۰۳»
دوست دارم برای شرکت در نمایشگاه کتاب به تهران بیایم/ تجربه مسحورکننده هزارویکشب
اگر ما راوی نباشیم نیویورک تایمز روایتش از «وضعیت فرهنگ در جنگ خاورمیانه» را مسلط میکند
بینهایت علاقه به حضور در نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران را دارم/ شخصیت افسانهای حسن صباح و ضرورت درک بیشتر از فرهنگ ایرانی
