کتاب فرصتی برای مکث، تامل و مواجهه با جهان «دیگری» است. احیای گفتوگو نیز از همین فرصت آغاز میشود: از آمادگی برای شنیدن روایتی دیگر، اندیشیدن به تجربهای متفاوت و پذیرفتن این امکان که فهم ما از جهان، در مواجهه با انسانهای دیگر گسترش پیدا کند.
به گزارش ستاد خبری سیوچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، زندگی اجتماعی در شبکهای از روایتها، صداها و تجربههای انسانی شکل میگیرد. هر فرد جهان را از جایگاه خاص خود میبیند و با زبان، حافظه، باورها و تجربههای زیستهاش به آن معنا میبخشد. مواجهه با دیگری، ما را با جهانی روبهرو میکند که تمامی ابعاد آن را شخصا تجربه نکردهایم. گفتوگو از همین مواجهه آغاز میشود؛ از لحظهای که به روایت دیگری گوش میسپاریم، امکان فهم تازهای از جهان پیدا میکنیم و درباره برداشتهای خودمان نیز دوباره میاندیشیم.
گفتوگو یکی از بنیادیترین صورتهای زندگی اجتماعی است. جامعه از خلال گفتوگو تجربههای پراکنده را به حافظهای مشترک پیوند میدهد، اختلافها را به موضوع اندیشه تبدیل میکند و امکان همزیستی میان انسانهایی با افقهای متفاوت را گسترش میدهد. تحقق چنین امکانی به وجود فضاهایی نیاز دارد که در آنها صداهای گوناگون شنیده شوند، تجربههای متفاوت مجال بیان پیدا کنند و افراد بتوانند در مواجهه با دیدگاههای دیگران، برداشت خود از مسائل مشترک را بازنگری کنند.
رسانهها در شکلگیری این فضاها نقشی تعیینکننده دارند. آنها در انتخاب موضوعات مورد توجه جامعه، بازتاب تجربههای انسانی، شکلگیری افکار عمومی و تعیین حدود شنیدهشدن صداها مشارکت میکنند. هر صورت ارتباطی شیوهای برای دیدن جهان و برقراری رابطه با دیگران پیش مینهد. کیفیت ارتباط عمومی نیز به چگونگی توزیع امکان سخنگفتن، شنیدهشدن و مشارکت در تفسیر مسائل مشترک وابسته است. پژوهشهای ارتباطات درباره حوزه عمومی نشان میدهند که فضای گفتوگوی اجتماعی در پیوند میان رسانهها، شبکههای ارتباطی و اجتماعات گوناگون شکل میگیرد و کیفیت آن به امکان مشارکت معنادار شهروندان بستگی دارد.
در چنین زمینهای کتاب جایگاهی ویژه دارد. کتاب تجربهای انسانی را در قالب روایتی قابلتامل حفظ میکند و آن را از محدوده زمان و مکان نخستین خود فراتر میبرد. خواننده میتواند با انسانی در دورهای دیگر، جامعهای متفاوت یا موقعیتی دور از تجربه روزمره خود مواجه شود. این مواجهه فرصتی برای درک رنجها، امیدها، انتخابها و شیوههای متفاوت زیستن فراهم میکند. کتاب، تجربه «دیگری» را به قلمروی اندیشه مخاطب وارد میکند و امکان میدهد جهان از منظرهای تازهای دیده شود.
خواندن و مطالعه، شکلی از مواجهه با دیگری است. نویسنده جهان خود را در زبان صورتبندی میکند و خواننده با ورود به آن جهان، میان تجربه خویش و تجربه روایتشده رابطه برقرار میسازد. این رابطه ممکن است به همدلی، پرسشگری، تردید یا بازنگری در باورهای پیشین منجر شود. اهمیت خواندن در همین ظرفیت نهفته است: انسان میتواند با دیدگاهی مواجه شود که پیشتر به خودش تعلق نداشته است، بنابراین میتواند برای فهم منطق آن وقت بگذارد و نسبت خود را با آن روشن کند. چنین تجربهای زمینه پرورش گفتوگو را در زندگی روزمره نیز فراهم میآورد.
با این اوصاف اما ظرفیت گفتوگویی کتاب به شیوه حضور آن در زندگی اجتماعی نیز وابسته است. کتاب زمانی به بخشی از حیات عمومی تبدیل میشود که امکان دسترسی به آن فراهم باشد، درباره آن گفتوگو صورت بگیرد و تجربه خواندن در پیوند با مسائل واقعی جامعه قرار گیرد. کتابخانهها، کتابفروشیها، محافل ادبی، نشستهای نقد و بررسی، باشگاههای کتابخوانی و رسانههای فرهنگی میتوانند حلقههای ارتباطی میان کتاب و جامعه باشند. این فضاها به خوانندگان امکان میدهند برداشتهای خود را بیان کنند، با تفسیرهای دیگران آشنا شوند و از تجربه فردی خواندن به تجربهای جمعی برسند.
این میان نسبت کتاب و رسانه اهمیت بیشتری پیدا میکند. رسانهها میتوانند مسیر آشنایی با کتاب را هموار کنند، پرسشهای برخاسته از آثار را به عرصه عمومی بیاورند و میان نویسندگان، خوانندگان و گروههای اجتماعی ارتباط برقرار سازند. معرفی کتاب، نقد ادبی، گفتوگو با نویسندگان، روایت تجربههای خواندن و بررسی مسائل اجتماعی از منظر آثار ادبی، نمونههایی از ظرفیت رسانه برای گسترش حیات عمومی کتاب هستند. چنین رویکردی، کتاب را به بخشی از جریان زنده اندیشه و تجربه اجتماعی تبدیل میکند.
تحولات ارتباطات دیجیتال نیز مسئله گفتوگو را وارد مرحله تازهای کردهاند. شبکههای اجتماعی امکان انتشار گسترده محتوا و شکلگیری اجتماعات ارتباطی متنوع را فراهم آوردهاند. در همین فضا سرعت گردش پیامها، شیوههای جلب توجه و ساختارهای مشارکت رسانهای بر چگونگی مواجهه افراد با دیدگاههای دیگران اثر میگذارند. از این رو بررسی نسبت رسانه و گفتوگو، به شناخت همزمان ظرفیتهای ارتباطی و شرایطی نیاز دارد که مشارکت آگاهانه، شنیدن متقابل و تبادل معنادار دیدگاهها را امکانپذیر میکنند.
در این چارچوب «احیای گفتوگو با دیگری» به بازاندیشی درباره شیوههای ارتباط در جامعه پیوند میخورد. «دیگری» انسانی است که تجربه، زبان، حافظه و افق معنایی خاص خود را دارد. شناخت او مستلزم فرصتی برای شنیدن روایتش و تامل درباره معنایی است که به جهان میبخشد. کتاب میتواند این فرصت را ایجاد کند؛ رسانه میتواند امکان گردش و مواجهه با این روایتها را گسترش دهد و نهادهای فرهنگی میتوانند شرایط تبدیل این مواجهه به تجربهای پایدار در زندگی اجتماعی را فراهم آورند.
به مناسبت در پیش بودن سیوچهارمین هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران، با چنین دغدغهای پروندهای را با محوریت گفتوگو با استادان حوزه ارتباطات و رسانه شکل دادهایم. در این پرونده کوشیدهایم نسبت کتاب با کیفیت ارتباطات اجتماعی، وضعیت گفتوگوی عمومی، تجربه دیگری، نقش رسانهها و امکان شکلگیری اجتماعات کتابخوان را بررسی کنیم. پرسش محوری آن این است که کتاب در شرایط ارتباطی امروز چگونه میتواند به فهم متقابل انسانها کمک کند و چه ظرفیتهایی برای گسترش گفتوگو در جامعه در اختیار ما میگذارد.
در این مسیر دیدگاه استادان ارتباطات و رسانه میتواند ابعاد گوناگون مسئله را روشن کند: از تاثیر ساختارهای رسانهای بر شنیدهشدن صداهای اجتماعی تا نقش کتابخوانی در شکلگیری افق مشترک، از وضعیت گفتوگو در شبکههای اجتماعی تا مسئولیت رسانههای فرهنگی در ایجاد فرصتهای تازه برای مواجهه انسانی. حاصل این گفتوگوها میتواند تصویری دقیقتر از جایگاه کتاب در حیات ارتباطی جامعه به دست دهد؛ تصویری که در آن خواندن، شنیدن و فهمیدن به اجزای بههمپیوسته یک تجربه اجتماعی تبدیل میشوند.
کتاب در این چشمانداز، فرصتی برای مکث، تامل و مواجهه با جهان دیگری است. احیای گفتوگو نیز از همین فرصت آغاز میشود: از آمادگی برای شنیدن روایتی دیگر، اندیشیدن به تجربهای متفاوت و پذیرفتن این امکان که فهم ما از جهان، در مواجهه با انسانهای دیگر گسترش پیدا کند. در گفتوگوهایی با متخصصان و پژوهشگران عرصه رسانه این موضوع را بررسی کردهایم.
با ما باشید.
سیوچهارمین دوره هفته کتاب جمهوری اسلامی ایران با شعار «با کتاب گفتوگو کنیم» از بیستوسوم تا سیام آبان (۱۴۰۵) در سراسر کشور برگزار میشود.