شرح منظومه
سبزواری، هادیبنمهدی، 1212 - 1289 ق. شرح منظومه - نقد و تفسیر فلسفه اسلامی
| پدیدآور | نويسنده : مطهری ، مرتضی |
| ناشر | صدرا (برای تماس با ناشر و خرید کتاب کلیک کنید) |
| شابک | 978-964-5600-23-3 |
| تاریخ نشر | 14010130 |
| قیمت | 1,090,000 |
| کد دیویی | 189.1 |
| زبان کتاب | فارسی |
| محل نشر | تهران - تهران |
| توضیحات | جلد - 404 صفحه - تالیف - چاپ 28 |
معرفی مختصر کتاب
کتاب حاضر شامل شرح و تفسیر سه مقصد از مقصدهای هفتگانه شرح منظومه حاج ملا هادی سبزواری است به این ترتیب: "فریده اول تا سوم از مقصد اول، که متضمن "امور عامه" از حکمت اسلامی است"، "فریده هفتم از مقصد اول، که مربوط میشود به مباحث علت و معلول" و "فریده اول از مقصد سوم که در الهیات بالمعنی الاخص است یعنی احکام ذات واجب تعالی از اثبات وجود تا توحید وجود و رفع شبهات مربوط به آن". آخرین قسمت شرح و تفسیر فریده اول از مقصد چهارم میباشد که عبارت است از بحث در حقیقت جسم طبیعی و اثبات هیولی و ابطال جزء لایتجزی و تناهی ابعاد، که در واقع این مباحث در حکم "امور عامه" بخش طبیعت و قسمت قابل اعتنا و اعتماد طبیعیات قدیم میباشد".
برشی از کتاب
«کلمه «اشتراک» به دو معنى به کار مىرود: یکى وقتى که لفظى کلیت دارد و معنایى وسیع و گسترده دارد و دیگر وقتى که یک لفظ نه به دلیل معناى وسیع و گستردهاش، بلکه به اعتبار وضعهاى متعدد بهکار مىرود و اشتراک پیدا مىکند، مثل لفظ شیر در زبان فارسى. این نوع دوم را «اشتراک لفظى» مىگویند.در باب مشترک معنوى، مطلب از این قرار است که ما یک لفظ داریم، یک معنى عام داریم و یک عده افراد. لفظ به ازاى معنى عام قرار مىگیرد، معنى عام خود به خود بر افراد کثیر دلالت مىکند؛ این مىشود «مشترک معنوى». مشترک لفظى این است که ما یک معنى عام نداریم، فقط یک عده افراد داریم؛ یک دفعه این لفظ را براى این معنى وضع کردهاند، دفعه دیگر براى این معنى دیگر و دفعه دیگر براى آن معنى دیگر. درست مثل اسمگذارىهاست که حسن را یک دفعه آقاى زید براى خودش وضع مىکند، آقاى عمرو هم جداگانه براى خودش وضع مىکند؛ یعنى یک لفظ است که مکرر وضع شده است.اکنون سؤال این است که آیا لفظ «وجود» یا «هستى» که در مورد همه اشیاء به کار مىرود و مىگوییم انسان هست، هوا هست و... یک معنى عام و گسترده دارد که مىتوان آن را در این موارد بهکار برد یا اینکه اشتراک لفظى در کار است؟ با تعقّل معلوم مىشود که اشتراک لفظى در کار نیست، زیرا اشتراک لفظى همیشه مواردش معدود است، حداکثر مثل لفظ «عین» است که گرچه معانى متعدد و زیادى دارد ولى بالاخره آن معانى معدود است، اما موارد کاربرد لفظ وجود معدود نیست و در مورد هر شىء بهکار مىرود.»
پیوند های خرید
