فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر شیطان در ادبیات مهابهاراتا - نقد و تفسیر خیر و شر در ادبیات ادبیات تطبیقی - سنسکریت و فارسی
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر شیطان در ادبیات مهابهاراتا - نقد و تفسیر خیر و شر در ادبیات ادبیات تطبیقی - سنسکریت و فارسی
«از هزاران سال پیش که دو قوم هندی و ایرانی با یکدیگر میزیستهاند، اشتراکات زیادی میان باورها، اساطیر و آیینهای خود داشتهاند. در ایران با ظهور زردشت جنبههای خرافی و پراکندگی ادیان و نیروهای خیر و شرّ آنان صیقل یافته و نظم و انسجام مییابد.» نگارنده در این اثر تلاش کرده تا اندیشههای کهن اساطیر و فرهنگ دیرپای هند و ایران در ادبیات حماسی این دو ملّت را به شیوة تطبیق مورد بررسی و مطالعه قرار دهد. این اثر براساس دو اثر گرانسنگ «مهابهارات» هند و «شاهنامة فردوسی» و تحلیل و بررسی نیروهای اهریمنی و شر به انجام رسیده است.