المتنبی
متنبی، احمدبنحسین، 354 - 303 ق.
المتنبی
متنبی، احمدبنحسین، 354 - 303 ق.
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
احمد بن حسین متنبی (303-354 هـ . ق) در سرودن اشعار، بیشتر مجد و بزرگواری و ثروت را، که آرمان او بودند، مد نظرقرار میداد و نوعا در زندگی مثل این که جز خود را نشناخته است. بنابراین بیشتر اشعارش سمه الذاتیه (ویژگیهای شخصی) نامیده میشود. مدیحههای او برای ممدوحان مختلف معمولا دارای معانی مشترک است. به طور مثال ممدوح را در شجاعت به شیر و در کرم به سحاب و در رفعت و منزلت به نجوم تشبیه کرده است. او در ضمن مدح، خود را نیز میستاید و حتی به شکل بهتری خود را مدح کرده و فخر مینماید. پایه و جایگاه خود را در زندگی ذکر میکند و آن وقت بر حسودان و بدخواهان میتازد. متنبی معانی مدح خود را با وصف جنگها و لشکرکشیها نیرو میبخشد و با قالبهای لفظی شدید و ترکیبهایی پر از بازیهای لفظی و بدیعی تقویت مینماید. همچنین در بیشتر مواقع از بحرهای طویل و کامل استفاده مینماید و از عوامل خیالی برای تقویت معانی نیز بهره میبرد. کتاب حاضر به شرح زندگی، ویژگی شعر، خصوصیات روحی و شرح و معنی برخی از سرودههای متنبی ـ شاعر عرب در قرن چهارم ـ اختصاص یافته است.