پایان عصر آمریکا
ایالات متحده - روابط خارجی ایالات متحده - روابط خارجی - ۱۹۸۹م.
پایان عصر آمریکا
ایالات متحده - روابط خارجی ایالات متحده - روابط خارجی - ۱۹۸۹م.
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
مباحث اصلی کتاب بر پایه این عناوین شکل گرفته است: "استراتژی کارآمد و تناقض موجود در قدرت آمریکا"، "نقشه جهانی جدید آمریکا"، "وعده واهی جهانی سازی و دموکراسی"، "ظهور اروپا"، "محدودیتهای جهانی نگری امریکا ـ نگاهی به گذشته و آینده"، "پس از سلطه امریکا" و "تولد دوباره تاریخ". در آغاز کتاب تصریح شده است: "حرکت تاریخ اگر چه همواره تکاملی به سوی پیشرفت و ترقی جوامع بشری بوده، این فرآیند در قالب چرخههای (سیکلها) و ادوار مختلف همراه با فراز و فرود و صعود و سقوط تعریف شده است. دکتر چارلز کوپچان استاد دانشگاه جورج تاون در شهر واشنگتن و مدیر مطالعات اروپایی شورای روابط خارجی ایالات متحده امریکا، با طرح این اندیشه و نظریه به بررسی جایگاه و نقش امریکا در نظام بینالمللی قرن 21 پرداخته، تصریح مینماید که این حرکت تاریخ، خود را به ساختارهای داخلی و بینالمللی بدون در نظر گرفتن توان و تمایل آمریکا تحمیل نموده و خواهد نمود. ایالات متحده امریکا نیز مشمول و قربانی این حرکت اجتناب ناپذیر تاریخ خواهد بود و قدرت نظامی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی آن نمیتواند مانع این حرکت گردد.... کتاب پایان عصر امریکا فرآیند و نتیجه این حرکت قطعی ـ تکاملی ولی چرخهای (سیکلی) را در دو حوزه تبیین و تشریح مینماید. 1- عصر حاکمیت و یک جانبهگرایی ایالات متحده امریکا به طور یقین دیر یا زود به سر خواهد آمد و اروپا و پس از آن آسیا در نتیجه این سیر اجتناب ناپذیر فراز و فرود قدرتها، دیر یا زود وارد عرصه و جرگه قدرتهای جهانی شده، به رقابت با آمریکا برخواهند خاست.... 2- فنآوری اقتصادی و عوامل موثر در فرآیند تولید و توزیع، شکل ساختارهای اجتماعی و سیاسی و هویت جمعی جوامع بشری در ادوار مختلف را رقم زده است.... اینک با آغاز عصر سرمایهداری دیجیتال و اطلاعات که فرایند ارتباطات بشری را به کلی دگرگون ساخته است به طور اجتنابناپذیر ساختارهای سیاسی، اجتماعی و هویتی در داخل جوامع نیز تغییر خواهند نمود. این تغییر درداخل امریکا در طول 3 دهه آخر قرن 20 در قالب کاهش مشارکت عمومی، در فرآیندهای سیاسی از یک سو و کاهش نقش هویت ملی امریکایی و افزایش شکاف و گسلهای گوناگون قومی، نژادی و زبانی از سوی دیگر، تجلی نموده است. بازیگران بینالمللی آمریکا که دچار چالشهای داخلی از این دست میباشند، بعضا دچار انزوا طلبی و یا یک جانبهگرایی میگردند و این امر بحرانهای بینالمللی را به خودی خود افزایش خواهد داد".
