نسخه آزمایشی جستجو ورود | ثبت نام
هنر و انقلاب: نوشته‌هایی در ادبیات، سیاست و فرهنگ | خانه کتاب و ادبیات ایران

هنر و انقلاب: نوشته‌هایی در ادبیات، سیاست و فرهنگ

ادبیات جدید - قرن 20م. - تاریخ و نقد کمونیسم و ادبیات

هنر و انقلاب: نوشته‌هایی در ادبیات، سیاست و فرهنگ | خانه کتاب و ادبیات ایران

هنر و انقلاب: نوشته‌هایی در ادبیات، سیاست و فرهنگ

ادبیات جدید - قرن 20م. - تاریخ و نقد کمونیسم و ادبیات

قیمت
33,000
تاریخ نشر
13850824
شابک
978-964-7188-83-8
تلفن
88899728
ناشر
پدیدآور
اطلاعات تکمیلی
کد دیویی
809.04
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 240 صفحه - ترجمه - چاپ 1
کد دیویی
809.04
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 240 صفحه - ترجمه - چاپ 1
معرفی مختصر کتاب

این کتاب، مجموعه‌ای است گردآمده از مقاله‌های ادبی تروتستکی ـ از نظریه‌پردازان برجسته‌ی مارکسیسم در قرن بیستم، هم‌چنین گزیده‌ای از کتاب بحث‌انگیز "ادبیات و انقلاب"، و دو سخنرانی از وی. برخی از این مقالات عبارت‌اند از: طبقه و هنر، از فرهنگ و سوسیالیسم، عینیت تاریخی و حقیقت هنری، فرهنگ و بوروکراسی شورایی، هنر و سیاست در زمانه‌ی ما، استقلال هنرمند، نامه به آندره برتون، در مرگ تولستوی، به یاد سرگئی یسنین، چرچیل زندگی‌نامه‌نویس و تاریخ‌نگار، فونتامارای سیلونه، ماکسیم گورکی، و پاشنه‌ی آهنین جک لندن. گفتنی است "تروتستکی"، نقش سنت را در ادبیات نادیده نمی‌گیرد بلکه مانند لیوت بر آن تاکید می‌ورزد. او هم‌چنین بر آن است که استمرار تاریخ ادبی، دیالکتیک است و از شماری واکنش‌ها که هریک به سنتی وابسته‌اند، اما هم‌زمان در پی گسستن از آن‌اند برخود می‌بالد. او معتقد است که پیشرفت فرم ادبی مانند خود اثر ادبی، تا حدی استقلال دارد. هم‌چنین وی خلاف بسیاری از مارکسیست‌ها ادعا نمی‌کند که مارکسیسم، توصیف علمی کامل از اثر ادبی به دست می‌دهد. به تصریح مترجم به "تروتستکی در دفاع از کتاب تاریخ انقلاب روسیه‌ی خود نیز به حقیقت هنری اشاره کرده است و بر آن است که هنرمند برای دست‌یابی به آن باید نسبت به دیدگاه خود صادق باشد. او به رغم دوستی گورکی با بوروکراسی شوروی، به او به عنوان انسانی خارق‌العاده احترام می‌گذارد. سوگ‌نامه‌های او برای "مایاکوفسکی" و "یسنین"، گرم و اثرگذار است و به رغم ستایش فراوانش از پاشنه‌ی آهنین جک لندن، به محدودیت‌های هنری اثر نیز اشاره می‌کند. تروتسکی در بررسی ریشه‌های اجتماعی هنر تولستوی دریافت که خاستگاه آن مهان‌سالاری است، اما روح هنر تولستوی در استعداد بی‌همتایش در عصیان اخلاقی، جسارت و صمیمیت او نهفته است. نام تروتستکی ملازم با انقلاب است. او بیش و پیش از هرچیز انقلابی بود و اندیشه و نظریه‌پردازی‌اش در خدمت آن".