شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
عاشقانههای این دفتر به دو شیوهی نو و کلاسیک سروده شده قطعهی آغازین آن بدین قرار است: سکوتش حرفها با من داشت/ نگاهش باران واژههای عاشقانه بود/ در پلک به هم زدنی/ مرا به معصومیت نرگس مومن ساخت/ اگر شب بودم/ تمام ستارههایم را به پایش میریختم.