ارتباط در سازمانها
ارتباط در سازمانها
معنابخشي فرايندي است که از طريق آن افراد رويدادهاي جديد غيرمنتظره يا سردرگم را حس و سپس درک ميکنند. اين فرايند در سالهاي اخير به موضوعي مهم در مطالعات سازماني تبديل شده است. هنگامي که اعضاي سازمان با ابهام يا عدم قطعيت روبهرو ميشوند، با استخراج و تفسير نشانههايي از محسط خود به دنبال روشن شدن موضوع هستند و از اين نشانهها به عنوان مبنايي براي توصيف رويداد قابل قبول استفاده ميکنند. در کتاب حاضر مفهوم معنابخشي در سازمان در ادبيات مديريت ايران مورد بررسي قرار گرفته است.