شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
در این دفتر، نوسرودههایی چند با عناوینی نظیر "یاد تو"، "ظلمت و باد"، "تابلوی مرگ"، "رهایی"، "عشق سوم" و "برفراز" فراهم آمده است. در قطعهی پایانی میخوانیم: کوه در مه محو میشود/ از بارانی که در تابستان نو راه دور از انتظار بود..../ از نبردی که با عشق دیرین دور از انتظار بود..../ .../ از حاصل خویش محزون نماندم/ و کمر به بیداری خود بستم/ چرا که باز من همان خود بودم/ که از تبلور هوس زداییهای خود/ بر فراز میرفتم/ و کوه در مه محو میشد.../.