شعر فارسی - قرن 14 - ترجمه شده از عربی دعبل خزاعی، 148 - 246ق. - سرگذشتنامه شعر عربی - قرن 3ق. - ترجمه شده به فارسی
شعر فارسی - قرن 14 - ترجمه شده از عربی دعبل خزاعی، 148 - 246ق. - سرگذشتنامه شعر عربی - قرن 3ق. - ترجمه شده به فارسی
قصيده «تائيه» اثر «دعبل خزاعي»، بلندترين شعر اين شاعر شيعي قرن دوم و سوم هجري است. اين قصيده در مدح و منقبت و ستايش اهلبيت (ع) سروده شده و به ذکر مصائب آنان پرداخته است و موضوعاتي همچون «ولايت و خلافت امام علي (ع) و فرزندان معصوم او»، «عشق به آل محمد (ص)»، «بيوفايي و جفاکاري مردم نسبت به علي (ع) و خاندانش پس از رحلت پيامبر (ص)»، «جنايات بنياميه و بني عباس»، «حادثه کربلا»، «قيامهاي علويان در برابر خلافت اموي و عباسي»، «مسائل اعتقادي» و... را در بر ميگيرد. اين کتاب مشتمل بر متن و ترجمه فارسي و شرح مختصري از قصيده «تائيه» دعبل خزاعي است.