داستانهای فارسی - قرن 14 فخرالدین اسعد گرگانی، قرن 5ق. ویس و رامین - نقد و تفسیر
داستانهای فارسی - قرن 14 فخرالدین اسعد گرگانی، قرن 5ق. ویس و رامین - نقد و تفسیر
داستان منظوم و بلند «ویس و رامین»، مشهورترین اثر«فخرالدین السعد گرگانی»، از داستانسرایان بزرگ ایرانی، است که در فاصلة سالهای 446 تا 455 هـ . ق آفریده شده است. این داستان پیش از آن که فخرالدین آن را به نظم درآورد در میان ایرانیان شهرت داشت. متن پهلوی این داستان، چنان که فخرالدین گفته است، فاقد آرایشهای لفظی و معنوی بود و شاعر آن را به نظم درآورد و تشبیهات و استعارات زیبا و دلپذیر در آن به کار برد. در کتاب حاضر، «ویس و رامین» در قالب نثر به نگارش درآمده است. نگارنده معتقد است عشق مطرح شده در این داستان نه آن قدر مادی است که با وصال بجنگد و نه آنقدر تخیلی است که لذات و وسوسهها و طلب جسم را نادیده بگیرد. وی خاطرنشان میسازد شاید همین زمینی بودن و لمسپذیر بودن داستان است که به آن مفهومی انسانی بخشیده است. در کتاب همچنین حکایت «زال و سیمرغ»، «رستم و سهراب» و «رستم و اسفندیار» نیز به اختصار تحریر شده است.