شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
مجموعه شعر حاضر با مقدمهای از((حسین منزوی)) آغاز شده، آنگاه سرودههای موزونی چون :((برف))، ((گفتنی))، ((پیوند))، ((تصویر))، ((سراب))، ((نجوا)) و ((آبی)) به طبع میرسد .((درنگ))، ((شکست))، ((آدمک))، ((حفرهها))، ((رویا))، ((از ابتدا))، ((خطوط))، ((آخرین حرف))، ((تولد)) و ((انجماد)) برخی اشعار سپید این مجموعه است .در شعر اخیر آمده است :به بال و پری میاندیشم/ که ضوابط را دچار توهم کند/ و زیر سایههای هراس/ هر آینه ذوب نگردد/ بیایید/ رویاهای من !بیایید/ سیمرغ را در دلم بسوزانید/ هوای جاودانگی/ دارم ....