داستایوسکی، فئودورمیخائیلوویچ، 1881 - 1821 - سرگذشتنامه داستایوسکی، فئودورمیخائیلوویچ، 1881 - 1821
داستایوسکی، فئودورمیخائیلوویچ، 1881 - 1821 - سرگذشتنامه داستایوسکی، فئودورمیخائیلوویچ، 1881 - 1821
داستایفسکی دریافت که زندگی از پایه و بن، تراژیک است. در آثار وی آنچه در نگاه اول به چشم میآید، قرابت بسیار زیاد فرم رمان با پیشنمونهی تراژدی است. او آگاهانه یا به علل هنری برای رسیدن به این قرابت تلاش نکرد. برعکس تصادفی و در نهایت سهولت به آن رسید. تکتک رمانهای او در طرح کلیشان به سوی فاجعهای تراژیک پیش میروند. فقط از یک لحاظ، داستایفسکی از فرم بوطیقایی تراژدی جدا میشود، از این لحاظ که در هر لحظه ما نه با کلیات سادهای از یک رویداد بلکه با تراژدی به توان بالاتر (به اصطلاح ریاضی) روبهروییم. انگار تراژدی را زیر ذرهبین گذاشتهایم و در ساختمان سلولیاش تکرار و تاکیدی از همان اصل تعارض را میبینیم که کل ارگانیسم را آکنده است. هر سلول در خود، نطفهی یک حادثهی دردناک را دارد و اگر کل فاجعهگون باشد، پس از هر سیناپس نیز فاجعهگون است. در کتاب حاضر، وچسلاف ایوانوف، شاعر بزرگ سمبولیست، به بررسی جنبههای دینی و هنری و اسطورهای در کار داستایسفکی میپردازد و نشان میدهد که نگرش خاص داستایفسکی ایجاب میکرده که او فرم هنری جدیدی خلق کند که در آن تکنیکهای رمان رئالیستی مدرن با تکنیکهای تراژدی باستان درهمآمیخته باشد.