شخصیتپردازی زنان فتان در شاهنامه فردوسی
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر زنان در ادبیات شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد
شخصیتپردازی زنان فتان در شاهنامه فردوسی
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر زنان در ادبیات شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
کتاب حاضر به بررسی و نقد و تفسیر شخصیتپردازی زنان فتنه گر در شاهنامه فردوسی میپردازد. به باور بعضی از تحلیل گران شاهنامه، زنان در شاهنامه به اعتباری به سه گروه سپید، سیاه و خاکستری دستهبندی میشوند. حوزۀ محدودیت سرعت همانگونه که مردان از آنان توقع دارند، زندگی میکنند؛ مانند ماه آفرید، آزاده، شهرناز و ارنواز. زنان سیاه شیطانصفت هستند مانند زنان جادوگر؛ و زنان خاکستری که نه فرشتهاند نه اهریمن؛ مانند تهمینه، منیژه و گردآفرید. این کتاب مشتمل بر 4 فصل است. فصل اول به مقوله زنان و شاهنامه فردوسی میپردازد. در این فصل از کتاب تعریف شخصیت، نقش و عمل داستان ارائه شده و حضور زنان در شاهنامه تعریف میشود. فصل دوم درباره شخصیت و شخصیتپردازی توضیح میدهد و از جمله مباحثی که در این خصوص ارائه میکند می تویان به تعریف شخصیت و شخصیت شناسی، سیرت اشخاص داستان، ویژگیهای منحصربهفرد شخصیتپردازی در سینما، انواع شخصیتپردازی و نقش آن در فیلمنامه و جنبههای منحصربهفرد شخصیتپردازی سینمایی اشاره کرد. فصل سوم این کتاب یافتههای مؤلف مورد تجزیه و تحلیل قرار میگیرند. از جمله این مباحث میتوان به فمنیسم و نقش آن در شاهنامه، سینمای نوآور و انطباق آن با شخصیتهای شاهنامه، روانکاوی زنان اغواگر در شاهنامه با دوره مادر سالاری، زنان اغواگر شاهنامه در دوره مدرنیته در نقشهای دیگر و ... اشاره نمود. در انتها، فصل چهارم این یافته را پس از تجزیه و تحلیل به نتایج مستندی مختوم میکند.