نسخه آزمایشی جستجو ورود | ثبت نام
تئاتر یونان و روم | خانه کتاب و ادبیات ایران

تئاتر یونان و روم

نمایش - تاریخ نمایش - یونان - تاریخ و نقد نمایشنامه یونانی نمایش - یونان - تاریخ - از آغاز تا 500م. - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایشنامه یونانی - تاریخ و نقد - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایش - روم - تاریخ - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایشنامه لاتینی - تاریخ و نقد - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایش - تاریخ - از آغاز تا 500م - ادبیات کودکان و نوجوانان

تئاتر یونان و روم | خانه کتاب و ادبیات ایران

تئاتر یونان و روم

نمایش - تاریخ نمایش - یونان - تاریخ و نقد نمایشنامه یونانی نمایش - یونان - تاریخ - از آغاز تا 500م. - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایشنامه یونانی - تاریخ و نقد - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایش - روم - تاریخ - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایشنامه لاتینی - تاریخ و نقد - ادبیات کودکان و نوجوانان نمایش - تاریخ - از آغاز تا 500م - ادبیات کودکان و نوجوانان

قیمت
38,000
تاریخ نشر
13880830
شابک
978-964-311-788-7
تلفن
66950785
ناشر
پدیدآور
اطلاعات تکمیلی
کد دیویی
882.01
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 154 صفحه - ترجمه - چاپ 1
کد دیویی
882.01
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
تهران - تهران
مشخصات
جلد - 154 صفحه - ترجمه - چاپ 1
معرفی مختصر کتاب

هنر تئاتر قدمتی دیرینه دارد، یونانیان که مردمانی بسیار خلاق بودند این هنر مردمی را در سدة ششم پیش از میلاد ابداع کردند. در آغاز سدة ششم پیش از میلاد، رومیان که مردمانی اهل عمل بودند، نمایش‌نامه‌ها، شخصیت‌ها و صحنه‌پردازی‌های یونان را با نیازهای خود سازگار کردند. نمایش‌نامه‌نویسان و تهیه‌کنندگان یونان و روم باستان تقریبا همة عرف و آیین و تمرین‌های مربوط به نمایش را پایه‌ریزی کردند که تا امروز نیز از آنها پیروی می‌شود. نویسنده در کتاب حاضر، اذعان می‌دارد که همة ما مفاهیم مربوط به هنر تئاتر، چون تراژدی، کمدی، دلقک‌بازی، قطعه‌های موزیکال و نیز مفاهیم بازیگری، کارگردانی، لباس‌های ویژة بازیگری، صحنه‌پردازی، صحنه‌های متحرک و حتی جوایز بازیگری و بلیت تئاتر ریشه در یونان و روم دارند. به زعم نگارنده، در نزد این مردم باستانی، مخصوص یونانیان، تئاتر تنها نوعی تفنن به شمار نمی‌رفت، از آنجا که نمایش‌نامه‌نویسان و بازیگران، احساسات، عواطف و تجربیات خود بنیادی انسان، همان عناصر بیان شده در شعر را مجسم می‌کردند، تئاتر گونه‌ای شعر تلقی می‌شد. در واقع تئاتر نیز، با به نمایش درآوردن سخن شاعران در برابر تماشاگران، از طبیعت یا از زندگی تقلید می‌کند.