نسخه آزمایشی جستجو ورود | ثبت نام
نقش عقل در معرفت دینی: رویکرد تطبیقی بر آرا آیت‌الله سبحانی و ابن تیمیه | خانه کتاب و ادبیات ایران

نقش عقل در معرفت دینی: رویکرد تطبیقی بر آرا آیت‌الله سبحانی و ابن تیمیه

شناخت (فلسفه دین) ابن‌تیمیه، احمدبن‌عبدالحلیم، 661 - 728 ق. - دیدگاه درباره عقل و ایمان سبحانی تبریزی، جعفر‏‫، ۱۳۰۸ - دیدگاه درباره عقل و ایمان ابن‌تیمیه، احمدبن‌عبدالحلیم، 661 - 728 ق. - دیدگاه‌ درباره شناخت (فلسفه دین) سبحانی تبریزی، جعفر‏‫، ۱۳۰۸ - دیدگاه درباره شناخت (فلسفه دین)

نقش عقل در معرفت دینی: رویکرد تطبیقی بر آرا آیت‌الله سبحانی و ابن تیمیه | خانه کتاب و ادبیات ایران

نقش عقل در معرفت دینی: رویکرد تطبیقی بر آرا آیت‌الله سبحانی و ابن تیمیه

شناخت (فلسفه دین) ابن‌تیمیه، احمدبن‌عبدالحلیم، 661 - 728 ق. - دیدگاه درباره عقل و ایمان سبحانی تبریزی، جعفر‏‫، ۱۳۰۸ - دیدگاه درباره عقل و ایمان ابن‌تیمیه، احمدبن‌عبدالحلیم، 661 - 728 ق. - دیدگاه‌ درباره شناخت (فلسفه دین) سبحانی تبریزی، جعفر‏‫، ۱۳۰۸ - دیدگاه درباره شناخت (فلسفه دین)

قیمت
1,950,000
تاریخ نشر
14040826
شابک
978-622-8580-37-1
تلفن
34226005
ناشر
پدیدآور
اطلاعات تکمیلی
کد دیویی
297.464
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
همدان - همدان
مشخصات
جلد - 180 صفحه - تالیف - چاپ 1
کد دیویی
297.464
زبان کتاب
فارسی
محل نشر
همدان - همدان
مشخصات
جلد - 180 صفحه - تالیف - چاپ 1
معرفی مختصر کتاب

کتاب "نقش عقل در معرفت دینی؛ رویکرد تطبیقی بر آراء آیت‌الله سبحانی و ابن‌تیمیه" تألیف معصومه قلی‌پور، به بررسی و مقایسه‌ی دو دیدگاه متفاوت و اثرگذار در جهان اسلام درباره‌ی جایگاه عقل در کسب معرفت دینی می‌پردازد. نویسنده با روشی تحلیلی -تطبیقی، آرای آیت‌الله جعفر سبحانی (متکلم و فقیه امامی معاصر) و ابن‌تیمیه (متفکر حنبلی قرن هفتم و هشتم هجری) را در مسائل کلیدی مانند تعریف و حدود کاربرد عقل، رابطه عقل و وحی، حُجیت عقل در استنباط معارف و احکام دین، و مسئله تأویل نصوص واکاوی می‌کند. یافته‌های کتاب نشان می‌دهد که آیت‌الله سبحانی با اتکا به سنت کلامی و اصولی شیعه، برای عقل در کنار نقل، نقشی سازنده، مستقل و تعیین‌کننده در فهم دین قائل است، در حالی که ابن‌تیمیه با رویکردی نص بنیاد و با نقد فلسفه و کلام، دایره‌ی کاربرد مستقل عقل را بسیار محدود کرده و عقل را تنها در خدمت فهم نص و بدون حق ورود به تأویل متون می‌داند. این اثر به خوبی تقابل دو جریان عقل‌گرایی تأویلی و نص‌گرایی ظاهری را در تاریخ اندیشه اسلامی نمایان می‌سازد.