ادبیات و روانپزشکی: داستانهایی از فردوسی
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر ادبیات فارسی - جنبههای روانشناسی شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد روانکاوی و ادبیات
ادبیات و روانپزشکی: داستانهایی از فردوسی
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر ادبیات فارسی - جنبههای روانشناسی شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد روانکاوی و ادبیات
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در این کتاب سه داستان شاهنامه (رستم و شغاد، رستم و سهراب و زال و سیمرغ) از دیدگاه روان شناسی تحلیل گردیده است. نگارنده میگوید: در داستان رستم و شغاد برابر اشعار فردوسی با تعلیمات فاتالیستی (تقدیرگرایانه) از یک طرف و اندیشه رآلیستی از سوی دیگر، مرگ رستم را امری محتوم خوانده و با موج درونی (تسلیت به خود) از زبان رودابه کوشیده خواننده را به واکنش بی غمی بکشاند. رودابه گفته: برفت او و ما از پساش میرویم/ به داد جهان آفرین بگرویم. در داستان رستم و سهراب همزاد فردوسی فرض شده و رخش با شخصیت والایی ترسیم گردیده همچنین به موجب سوگنامه فردوسی درباره پسر 37 سالهاش، نقار دایمی بین شاعر و پسرش تصور کردهایم که فردوسی احساس گناه حاصل از مرگ پسر را بر افسانه رستم و سهراب منطبق نموده و این انطباق روانی قدم به قدم تشریح گردیده است و در داستان زال و سیمرغ، زال به اتهام پیسی از طرف پدر رانده شده و با تفسیر مرثیه فردوسی در سوگ پسرس، نگارنده باز هم یک تشریح مقایسهای انطباقی انجام داده و قدم به قدم موضوع داستان را با رابطه فردوسی و پسرس همانند سازی کرده است".
