استعاره در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. دیوان شمس تبریزی - نقد و تفسیر مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. دیوان شمس تبریزی - استعاره معنیشناسی (فلسفه) در ادبیات تصویرسازی ذهنی (روانشناسی) - تحقیق شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
استعاره در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. دیوان شمس تبریزی - نقد و تفسیر مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. دیوان شمس تبریزی - استعاره معنیشناسی (فلسفه) در ادبیات تصویرسازی ذهنی (روانشناسی) - تحقیق شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
هدف کتاب حاضر، معرفي کاربرد نظريه معناشناسي شناختي در تصويرگري و به دست دادن روشي کارآمد براي هنرمندان تصويرگر است تا هنگام رويارويي با انواع متون ازجمله متون عرفاني (نمونه موردي غزليات شمس)، توانايي لازم براي دستيابي به زيرساختهاي غزل را به دست آورند. براي رسيدن به اين غايت از نظريه معناشناسي شناختي و زيرشاخه آن استعاره مفهومي در شعر و تصوير استفاده شده و ويژگيهاي کاربردي و چگونگي تعميم اين نظريه در خوانش و نيز در آفرينش تصويرگري و بهطور اخص در تصويرگري غزليات شمس که قابلتعميم به ساير متون نيز است، تشريح شده است. حوزه مطالعه تعداد پنج استعاره کلي از غزليات مولوي است که در مجموعه شمس فرهنگستان توسط پنج نقاش معاصر به تصوير کشيده شده است. تعداد بيست غزل ديگر از اين پنج گروه استعاري نيز بهمنظور آزمودن کاربرد اين نظريه در نحوه آفرينش تصوير بر مبناي متن موردمطالعه قرار گرفته است. معناشناسي شناختي و استعاره مفهومي، ميتوانند خلأ موجود در خوانش متن بهوسيله تصويرگر را پر کرده و افزون بر آن ميتوانند بهعنوان نظريهاي کارآمد در نقد آثار هنري مورداستفاده قرار گيرند.