عارفان - سرگذشتنامه شعر فارسی - قرن 11ق. - تاریخ و نقد طالبآملی، 987 ؟ - 1036 ق
عارفان - سرگذشتنامه شعر فارسی - قرن 11ق. - تاریخ و نقد طالبآملی، 987 ؟ - 1036 ق
طالب آملی معروف به "بلبل آمل" از شاعران برجسته و معروف قرن یازدهم هجری قمری است که در سال 991 هـ . ق در روستای کرچک از توابع استان مازندران به دنیا آمد. او از زمانی که از آمل خارج شد تا پایان عمر دیگر به آنجا بازنگشت و به شهرهای مختلف ایران و هند سفر کرد. در هند در دربار جهانگیرشاه بابری به مقام ملکالشعرایی دست یافت. و مورد احترام و عزت شاه قرار گرفت. طالب در اوایل نوجوانی به تحصیل علم و دانش پرداخت به طوری که با اغلب علوم زمان خویش آشنایی داشت، اما در دورهی جوانی در شاعری مهارت یافت. تخلص شعری او در ابتدا "آشوب" نام داشت اما بعدها "طالب" را به عنوان تخلص شعری خویش برگزید. آثار به جایمانده از او همان مجموعهی بزرگ اشعار یا دیوان اوست که حدود 23 هزار بیت دارد و در قالب غزل، قصیده، ترکیببند، ترجیعبند، مثنوی، رباعی، قطعه و مفردات در مدح امیران، حاکمان و نیز امامان معصوم (ع) سروده شده است. این شاعر ارزشمند سرانجام در سن 45 سالگی در هندوستان دار فانی را وداع گفت. نگارنده در کتاب حاضر پس از بیان زندگینامهی طالب آملی شعرهایی از وی را در کتاب گنجانده است. عنوان برخی شعرها عبارتاند از: هجوم گریه؛ ناز و نیاز؛ وصل بتان؛ لباس فقر؛ همعنانی درد؛ کمند مهر؛ و در وصف قلم.