ایوب، پیامبر
ایوب، پیامبر
در سرزمین "جابیه"، مردی مومن، زاهد، ساجد و عابد به نام ایوب زندگی میکرد که هفت پسر و سه دختر و مال و حیوانهای فراوان و نوکران بسیار داشت. او از گناه دوری میورزید و خداوند را بندهای نیکو بود. روزی شیطان به زندگی ایوب حسد برد و خواست به خدا ثابت کند عبادت او از روی بیم و امید و ترس و طمع است. پس از خدا خواست داراییاش را بگیرد تا کفر وی آشکار شود. ایوب، اما، همچنان عابد و شکرگزار بود. خداوند به درخواست دوبارۀ شیطان، فرزندان وی و سلامتاش را نیز بازپس گرفت، اما ایوب دست از بندگی خدا نکشید و سرانجام معبود به پاداش این همه صبر و طاقت جوانی را به وی بازگرداند و هرآنچه از او گرفته بود، بازپس داد. و دربارهاش گفت: "ما ایوب را صبور و شکیبا یافتیم، چه نیکو بندهای! به راستی او بسیار بازگشتکننده به سوی خداست".