به آفتاب بیندیش
شعر فارسی - قرن 14
به آفتاب بیندیش
شعر فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
مجموعه حاضر، اشعاری است که در قالب غزل و شعر نو سروده شده است .عناوین برخی آنها بدین قرار است :((عروج))، ((پائیز))، ((رویا))، ((باور))، ((توهم))، ((زندگی زیباست))، ((نیاز آشنا))، ((انتظار))، ((سرنوشت))، ((همسفر)) و ((جلوه خدا)) :در طلوع روشن یک روز/ آسمان آبستن غم بود/ زنی در موج گردابی پر از تشویش/ خسته از زنجیر محنت پای خود را/ با تنی لرزان بر روی خاک میساید/ و میگوید به آرامی، ز تنهایی/ سراپای وجودش غرق در درد است/ به سنگ سخت صخره دست در چنگ است/ و میلرزد، مینالد، میگرید/ در میان خواب و بیداری شبی/ آسمان بر پیکرش نوری ز خود پاشید/ و صوتی دلنشین در گوش او گفت/ تو فرزند خدا را در شکم داری/ که او در گاهواره با زبان خویش خواهد گفت/ که فرزند خدا و مریم عذراست .....