اسطورهشناسی فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر نمونه ازلی در ادبیات شعر فارسی - قرن 4ق.
اسطورهشناسی فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر نمونه ازلی در ادبیات شعر فارسی - قرن 4ق.
نگارنده در این پژوهش برآن است تا برخی کهنالگوهای قوم ایرانی را در شاهنامه فردوسی مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. «شاهنامه یک اثر ادبی است که در آن، سرگذشت نیاکان قوم ایرانی در قالب داستانها و روایتهای اساطیری بازگو شده است. کهنالگوها هم که درونمایه اسطورهها را تشکیل میدهند از طریق همین اسطورهها نسل به نسل و دهان به دهان نقل شده و انتقال یافتهاند تا در شاهنامه صورتی هنری و بدیعی به خود گرفتهاند.» نگارنده در این پژوهش نشان میدهد که اسطورهها و کهنالگوها در زبان فارسی زنده و پویا هستند و همچنان که در شاهنامه فردوسی تجلی یافتهاند، میتوان تأثیر آنها را در قالب نمادها و یا دیگر تصاویر بدیعی در آثار و متون ادبی و هنری گوناگون کتبی و شفاهی تا دوران حاضر مشاهده کرد.