شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
اشعاری نو با عناوینی از این دست در کتاب جمع آمده است" :ارتفاع بی خبری"، "ستاره"، "ما عاشقترین بودیم"، "دیوانه"، "با رویاهام چه کار میکنی"، "کنار ماه "و "بهار میآید :"زمستان پا سست کرده است/ با بغضی مچاله در گلو/ و پلکهایی بسته/ بر گریههای آخرین/ بهار میآید/ و بر گونههای سفید آبیاش/ سبز میشود .!