مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
نویسنده در کتاب ابتدا توصیفی از عشق و عرفان به دست میدهد، سپس مراتب عرفانی مولانا جلالالدین بلخی را متذکر میشود و سرانجام از دفاتر مثنوی مولوی برگزیدهای فراهم میآورد .ضمن آن که هر یک از ابیات برگزیده با شرح و معنی همراه شده است . نگارنده در ابتدای کتاب یادآور میشود" :فراخوانی سراینده مثنوی آدمیان عالم را به عشق و شادمانی و دلنمودگی و توجه به پدیدههای جهان هستی و دعوت به استفاده از طبیعت و الهامپذیری از بدایع خلقت به صورتی که شاید هیچ سخنسرای دیگری در جهان نباشد که عشق و شادمانی در قالب کامیابیهای معنوی را تا بدین حد رنگارنگ و گوناگون و دلپذیر به تصویر درآورده باشد و به گونهای در منظومه عرفانیاش جاذبههای عشق و امید را آن چنان افروخته نگاه داشته که در فراخنای جهان هستی، آدمی دیگر دلیل و سببی برای نگرانی و حرمان ملاحظه نمیکند ."...