فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر نظامی، الیاسبنیوسف، 530؟ - 614؟ ق. هفتپیکر - نقد و تفسیر شکار در ادبیات اسدی، علیبناحمد، - 465 ق. گرشاسبنامه - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 6ق. - تاریخ و نقد شعر فارسی - قرن 5ق. - تاریخ و نقد شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد
فردوسی، ابوالقاسم، 329؟ - 416ق. شاهنامه - نقد و تفسیر نظامی، الیاسبنیوسف، 530؟ - 614؟ ق. هفتپیکر - نقد و تفسیر شکار در ادبیات اسدی، علیبناحمد، - 465 ق. گرشاسبنامه - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 6ق. - تاریخ و نقد شعر فارسی - قرن 5ق. - تاریخ و نقد شعر فارسی - قرن 4ق. - تاریخ و نقد
شکار یکی از اصلیترین موضوعات مثنویهای حماسی- غنایی محسوب میشود. از دیرباز شکار حیوانات همواره در زندگی انسانها نقش و اهمیت خاصی داشته است. شعر شکار یکی از کهنترین گونههای شعر فارسی است و در شکلگیری بسیاری از داستانها و صحنههای حماسی نقش داشته است. شکار در شاهنامه، هفتپیکر و گرشاسپنامه بازتاب گسترده و زیبایی داشته و بخش جداییناپذیر زندگی امیران و پهلوانان بهشمار میآمده است. فردوسی، نظامی و اسدی توسی در متون خود صحنههای بینظیری از این رسم و آیین کهن را ارائه دادهاند. در پژوهش حاضر به بخشی از آداب و رسوم و جلوههای شکار در این سه اثر پرداخته شده است.