شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
((حدیث دل))، مجموعهای از غزل و مثنوی و چند رباعی است برای نمونه :((منت ساقی)) :بگذار که در میکده جانانه بمانیم/ از دست غم عشق تو دیوانه بمانیم/ تا هست به میخانه مرا منت ساقی/ ما مست از آن باده و پیمانه بمانیم/ چون خانه خرابی من از روز ازل بود/ اینک به همه عمر به ویرانه بمانیم/ باید بگذشت و گذر کرد به افسوس/ تا بار دیگر واله و بیگانه بمانیم/ چون سوخت دل ما به غم عشق به دنیا/ ما بیدل بیعشق به میخانه بمانیم/ بگذار که در مکتب عشق تو به دوران/ جاوید چو لیلی به هر افسانه بمانیم .