مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی
مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی
کتاب حاضر، شرحی از دفتر اول مثنوی است که مؤلف آن را با زبانی ساده و روان بازنویسی کرده است. مؤلف بیان میدارد که داستانهای مثنوی گزارش تجربیات وجودی خود «مولانا» و بیان رخداد این تجربیات در ارتباط با جهان معنا و گشودگی وجود آدمی در مقابل حقیقت است. بنابراین، تفسیر کتاب مثنوی بر پایه تجربیات حسی این جهانی و مفاهیم آن، تمام محتوا را به ابتذال میکشاند و امکان درک درست از معنای حقیقی پیام «مولانا» را غیرممکن میسازد. مثنوی درواقع شرح سفر روح است.