خسوف ابدی
شعر فارسی - قرن 14
خسوف ابدی
شعر فارسی - قرن 14
اطلاعات تکمیلی
معرفی مختصر کتاب
در این دفتر، اشعاری به سیاق نو با عناوینی از این قبیل فراهم آمده است: "پندار جوانه"، "اعتراف"، "عروج"، "حضور"، "امید تلخ"، "ستیغ" و "بهانه". در یکی از قطعات میخوانیم: مینشینی/ به کهکشان راهشیری چشم میدوزی/ بیهوده است:/ حتی راههای خونین/ به هیچکجا منتهی نمیشوند./ درمیمانی/ با پنجههایت/ خاک را میشکافی:/ جوانهای به سوی آسمان قد میکشد/ و تو/ ـ درجا ـ چون کندهی درختی مرده/ خشکت میزند/.