شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
«محمد کاظم کاظمی» در سال 1346 در هرات افغانستان دیده به جهان گشود، از سال 63-1354 در کابل اقامت داشت و سپس به ایران مهاجرت کرد. از او کتاب «پیاده آمده بودم»، «قصة سنگ و خشت»، «روزنه»، «شعر پارسی»، «همزبانی و بیزبانی»، «کیلد در باز»، «رصد صبح» و «گزیده غزلیات بیدل» منتشر شده است. مجموعة حاضر حاوی گزیده شعرهای او در قالب غزل، مثنوی و رباعی عمدتا با مضامین عاطفی، اجتماعی و وطنی است. پارهای از عناوین شعرها عبارتاند از: سقفهای بیدیوار؛ سفر؛ هفتاد و دو تیغ؛ قاتل؛ تردید؛ روز آخر؛ پرندهها؛ از دهان تفنگ؛ کفران؛ قبیلة آتشنژاد؛ زمستان؛ شرمندگی؛ گل سرخ غربت؛ صلح کل؛ سیب؛ عموزنجیرباف؛ شب یلدا؛ شعر من؛ و قصه.