شعر فارسی - قرن 14
شعر فارسی - قرن 14
این مجموعه نو سرودههایی است که با عناوینی از این دست فراهم آمده است: تصمیم، غصه، نام خوب تو، رفیق نیمه راه، میهمان ناخوانده، دل و دوست، به رنگ خدا و "طلوع لبخند": دستهایت تا کی قرار است/ مال خودت باشند/ به اولین پژمردگی که رسیدی/ آنها را ببخش/ مطمئن باش ضرر نخواهی کرد/ شاید سر ناخنت/ قفل آبلهای را باز کرد/ ببخش تا طلوع لبخندی را/ به تماشا بنشینی.