دین جامعهشناسی
دین جامعهشناسی
آنچه تحت عنوان جامعهنشاسی دین شناخته و در زمرة ادبیات انحصاری آن پذیرفته شده است، چیزی نیست جز بحثهایی در اطراف چهار محور اصلی «موضوعشناسی»، «روششناسی»، «نظریهپردازی» و «بررسی مسائل ناشی از مواجهات میان دین و جامعه». تاملات جامعهشناسی دین در اطراف موضوع خویش، آن را به جانب بحثهای مطرح دربارة «منشا دین و ریشة دینداری» میکشاند و به سوی مجادلات از پیش موجود بر سر «تعریف دین» جلب میکند. جامعهشناسی و روششناسی و مرور تفصیلی بر ادبیات نظری جامعهشناسان دربارة دین، آمادگی آن را پیدا میکند تا به دل «مسائل» برخاسته از تعامل میان دین و جامعه در سطح ساختاری، نهادی، گروهها و کنشگران اجتماعی بزند. کتاب حاضر در چهار فصل به تبیین جامعهشناسی دین اختصاص یافته است. نگارنده در فصل نخست با عنوان «جامعهشناسی دین» به پیشفرضها، علوم دینپژوهی، و جامعهشناسان دین و در فصل دوم به منشا دین و ریشة دینداری پرداخته است. در فصل سوم به مباحثی چون تعریف دین در حوزههای دینپژوهی، دین و مترادفات مفهومی، دین و مبادی تعریف، رهیافتهای نظری و تعریف دین و در بخش پایانی نیز به مسائل تعریف دین، گونهشناسی تعاریف دین، و تعریف مختار دین اشاره کرده است.