معنی (فلسفه) گزاره (منطق)
معنی (فلسفه) گزاره (منطق)
در سنتي که از فرگه و راسل به ما رسيده است، نظريههاي معنايي را يا بهصورت نظريههايي درباره معناها ميبينند يا به صورت نظريههايي درباره شرايط صدق. اما گزارهها به مفهوم سنتي و کلاسيک خود اصلا وجود ندارند و شرايط صدق نيز نميتوانند همه اطلاعات مورد نياز يک نظريه معنايي را در اختيار ما قرار دهند. در کتاب حاضر يکي از برجستهترين فيلسوفان زبان راهحلي براي خروج از اين بنبست پيش مينهد. در اين کتاب گزارهها به عنوان گونههايي از يک رويداد شناختي دانسته ميشوند که در آنها يک کنشگر ويژگيها يا رابطههايي را به چيزها نسبت ميدهد و اين کار را در زبان، در ادراک يا در انديشه غيرزباني خود انجام ميدهد.