اخلاق اسلامی
اخلاق اسلامی
مجموع حالات ثابت و صفات راسخة نفسانی که نفس را بدون نیاز به فکر و سنجش و بدون تحمل رنج به انجام اعمال و رفتار وامیدارد اخلاق نامیده میشود. دوگونه اخلاق وجود دارد. «اخلاق ذبیحه یا رذیله» و «اخلاق فاضله». برای هر انسانی لازم و ضروری است که بداند اخلاق فاضله، که متضمن صفات نیک و فاضله است و در طول تاریخ مورد تایید عقلانی اقوام و ملل قرار داشته، با پیروی از روش انبیاء و پیامبران به دست میآید. زیرا این روش هم سخت و دشوار نیست و هم مصون از خطا و اشتباه است. از این رو نگارنده در کتاب حاضر ضمن بیان معنای لغوی و اصطلاحی اخلاق، تعاریف فیلسوفان را از اخلاق عرضه و دیدگاه اولیا و پیامبران را در قالب اخلاق بیان کرده است. در ادامة داستان نیز پارهای از صفات فاضله و رذیله را برشمرده و آثار نیک و بد آنها را به همراه مثالهایی از پیامبران و انبیاء بازگو کرده است. پارهای از صفات عبارتاند از: صبر، سکوت، ناسزاگویی، غیبت، سوء ظن، عزت نفس، توبه، کبر، حسد، و خودشناسی. وی در پایان نیز پرسش و پاسخهایی از مرحوم شهید علامه مطهری و نمونههایی از اخلاق علمی در جامعة اسلامی را عرضه کرده است.