جاودانگی در ادبیات خودشناسی در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
جاودانگی در ادبیات خودشناسی در ادبیات مولوی، جلالالدین محمدبن محمد، ۶۰۴ - ۶۷۴ق. مثنوی - نقد و تفسیر شعر فارسی - قرن 7ق. - تاریخ و نقد
پژوهشی در زمینه ابعاد مختلف خودشناسی در اشعار عرفانی مثنوی معنوی مولوی است. در این نوشتار با استناد به برخی از داستانهای مندرج در کتاب مثنوی معنوی به بحث در مورد زوایای مختلف اخلاقی و عرفانی خودشناسی و لزوم پرهیز از کبر و غرور در رسیدن به کمالات نفسانی و انسانی پرداخته شده است. نگارنده سعی کرده است تعابیر مختلف عرفانی بکار گرفته شده توسط مولوی را در این زمینه مورد تجزیه و تحلیل قرار داده مباحثی در مورد حفظ کرامت انسانی، ضرورت قطع تعلقات غفلتآفرین، کیفیت تهذیب نفس و سیر و سلوک معنوی و در یک کلمه از خود بدر آمدن و به محبوب و معشوق حقیقی پیوستن و کسب جاودانگی واقعی در اشعار و داستانهای مثنوی معنوی مطرح نموده است.